Dogecoin (DOGE)

Crypto Kenners > Ethereum

Ethereum

Ethereum (ETH) is net als Bitcoin gebaseerd op blockchaintechnologie. Ethereumtransacties reizen ook via een decentraal netwerk van verzender naar ontvanger. Een essentieel verschil is dat Bitcoin als digitaal betaalmiddel wil functioneren, terwijl Ethereum is ontwikkeld als een decentraal programmeerplatform. Elke gebruiker kan decentrale applicaties (dApps) schrijven met de programmeertaal ‘Solidity’.

Natuurlijk heeft Ethereum een dApp waarmee je gewoon met ether (ETH, de munt die op Ethereum wordt gebruikt) kunt betalen, maar veel interessanter zijn apps zoals smart contracts. Deze smart contracts bevatten metadata van een transactie en kunnen zo zorgen voor een verantwoorde transactie waar noch verzender noch ontvanger omheen kan. Denk aan track-and-trace coördinaten van een zending of het automatisch uitbetalen van geld na schade aan eigendommen.

Geschreven apps kunnen worden gecontroleerd door het gehele Ethereum-netwerk. Daarnaast zijn er talloze projecten die dApps ontwikkelen die uiteindelijk op het Ethereum-netwerk moeten draaien. Omdat het Ethereum-netwerk gedecentraliseerd is, zullen dApps geen censuur, downtime of invloed van derden ervaren.

Kenmerken van Ethereum

Er valt veel te schrijven over Ethereum, want het gebruik van dApps was revolutionair bij de introductie. Mede door deze innovatie kreeg oprichter Vitalik Buterin veel aandacht en volgden er interessante samenwerkingen. Hieronder beschrijven we de kenmerken.

Ethereum Enterprise Alliance

Het enthousiasme rondom Ethereum zal zelfs de meest crypto-beginners niet zijn ontgaan. Ethereum trekt niet alleen de aandacht van individuen, maar ook van de zakenwereld. Als gevolg hiervan werd in februari 2017 de Ethereum Enterprise Alliance opgericht, een samenwerking van meer dan 30 bedrijven die de mogelijkheden van het gebruik van Ethereum wilden verkennen.

Met gevestigde giganten als Microsoft, JP Morgan en BP was dit al een lijst die de aandacht trok. Begin mei 2017 sloten nog eens 86 bedrijven zich aan bij de nieuwe alliantie. Airbus onderzocht destijds de automatiseringsmogelijkheden die Ethereum kon bieden voor hun toeleveringsketen en de National Bank of Singapore gebruikte Ethereum al om binnenlandse financiële transacties te digitaliseren en automatiseren.

Ondertussen is de Ethereum Enterprise Alliance uitgegroeid tot het grootste open-source blockchaininitiatief ter wereld, met meer dan 150 leden uit verschillende sectoren zoals technologie, bankieren, overheid, gezondheidszorg en energie. Deze snelle groei weerspiegelt de toenemende acceptatie en implementatie van Ethereum blockchainoplossingen in de wereldeconomie.

dApps

Er zijn inmiddels meer blockchains die geschikt zijn voor dApps, maar het Ethereum-netwerk was de eerste. dApps kunnen van alles zijn en allerlei doeleinden dienen, maar het Ethereum-netwerk is geoptimaliseerd om voorwaardelijke transacties te verwerken, zoals een contract. Daarom worden smart contracts vaak genoemd in tekst en uitleg over Ethereum. Smart contracts worden digitaal vastgelegd en voeren automatisch vooraf gedefinieerde instructies uit op basis van gegevens die binnenkomen op het netwerk.

Zie het als een geautomatiseerd ‘als dit dan dat’-principe. Als de binnenkomende gegevens op een contract voldoen aan de voorwaarden van het contract, volgt de uitwerking. Omdat de smart contracts op een gedecentraliseerd netwerk staan, zou het veilig en kosteneffectief moeten zijn. Ook is er geen derde partij nodig voor enige vorm van contractbemiddeling.

Een voorbeeld is een testament. Als uw testament op een smart contract staat en het treedt in werking na de uitgifte van een overlijdensakte (indien), dan (dan) wordt de erfenis automatisch verdeeld volgens het smart contract (dat). Een notaris is dan niet langer nodig.

Vitalik Buterin

Het Ethereum-netwerk werd ontwikkeld door de in Rusland geboren Vitalik Buterin, die op 19-jarige leeftijd begon met het ontwikkelen van Ethereum. Vitalik werd geboren op 31 januari 1994 in Kolomna, Rusland en verhuisde op jonge leeftijd naar Canada. Hij raakte geïnteresseerd in bitcoin en blockchaintechnologie rond 2011 en begon artikelen te schrijven voor een bitcoinblog, wat hem uiteindelijk leidde tot de oprichting van Bitcoin Magazine.

In 2013 publiceerde hij de Ethereum whitepaper, waarin hij zijn visie schetste voor een gedecentraliseerd platform dat verder ging dan alleen digitale valuta. Samen met Joseph Lubin zette hij deze kennis uiteindelijk om in het Ethereum-netwerk.

In 2014 werd de ontwikkeling van Ethereum aangekondigd en werd er een crowdfundingcampagne gehouden om het project te financieren, wat leidde tot de officiële lancering van het Ethereum-netwerk in 2015. In de cryptowereld wordt Vitalik beschouwd als een geniaal visionair die een nieuw pad heeft geplaveid voor wereldwijde, gedecentraliseerde, veilige en gelijke peer-to-peer-systemen.

Technologie achter Ethereum

Om consensus te bereiken op het Ethereum-netwerk en blokken te creëren, werd oorspronkelijk het proof-of-work (PoW)-principe gebruikt. Dit betekende dat er sprake was van mining en beloningen. Miners losten complexe cryptografische puzzels op om transacties te verifiëren en deze toe te voegen aan de blockchain. In ruil voor hun rekenkracht en energieverbruik ontvingen miners beloningen in de vorm van ether (ETH), de cryptocurrency van het Ethereum-netwerk.

In september 2022 vond de overgang plaats naar een proof-of-stake (PoS)-mechanisme, bekend als “The Merge”. Deze upgrade verving PoW door PoS, waarbij validators worden geselecteerd op basis van de hoeveelheid ETH die ze inzetten in plaats van hun rekenkracht. Dit maakt het netwerk energiezuiniger en schaalbaarder.

Proof-of-stake

Proof of Stake (PoS) is een alternatief consensusmechanisme dat Ethereum sinds september 2022 gebruikt na “The Merge”. Dit nieuwe mechanisme kent verschillende voor- en nadelen. Hieronder volgt een overzicht van de voor- en nadelen van het PoS-netwerk:

Voordelen van Proof of Stake:
1. Energie-efficiëntie: PoS verbruikt aanzienlijk minder energie dan PoW, omdat het geen intensieve rekenkracht vereist.
2. Beveiliging: Validators hebben een financieel belang om eerlijk te zijn, omdat ze hun ingezette ETH kunnen verliezen als ze frauduleuze transacties goedkeuren.
3. Schaalbaarheid: PoS kan helpen het netwerk schaalbaarder te maken, wat nodig is om gelijke tred te houden met de groeiende vraag naar transactieverwerking.
Nadelen van Proof of Stake:
1. Centralisatierisico: Validators met een grote ether-inzet (ETH) kunnen onevenredig veel invloed krijgen op de besluitvorming binnen het netwerk. Dit kan leiden tot centralisatie, waarbij een klein aantal validators een groot deel van het netwerk controleert.
2. Kapitaaldrempel: Om validator te worden, moeten gebruikers een aanzienlijk bedrag aan ETH inzetten. Dit kan een barrière vormen voor nieuwe of kleinere spelers om zich bij het netwerk aan te sluiten.
3. Langetermijnbeveiliging: Hoewel PoS minder energie verbruikt, zijn er zorgen over de langetermijnbeveiliging van het netwerk. PoW is zeer veilig gebleken vanwege de enorme hoeveelheid rekenkracht die nodig is om een aanval uit te voeren, wat anders is in PoS en op de lange termijn nog niet volledig is bewezen.
4. Complexiteit en implementatie: De overgang van PoW naar PoS en het onderhouden van een PoS-systeem is complex. Er zijn constante updates en verbeteringen nodig om ervoor te zorgen dat het systeem veilig en efficiënt blijft.
5. Boetes: In PoS zijn er zware boetes voor wangedrag of inactieve validators, wat kan resulteren in het verlies van gestakete ETH. Dit kan sommige gebruikers ervan weerhouden om als validators op te treden uit angst om hun investering te verliezen.

Van minen naar staken

In het PoW-systeem moesten miners krachtige hardware gebruiken om deze wiskundige puzzels op te lossen, wat leidde tot een hoog energieverbruik en aanzienlijke kosten. Dit maakte het netwerk sterk tegen aanvallen, maar het had ook nadelen zoals hoge elektriciteitskosten en een grote impact op het milieu. Bovendien zorgde de voortdurende uitgifte van nieuwe ETH voor inflatie, omdat er geen maximumbedrag aan ETH was vastgesteld.

Met de introductie van Proof of Stake (PoS) heeft Ethereum een nieuwe manier gevonden om zijn netwerk te beveiligen, zonder de hoge energiekosten en grote milieu-impact van mining. In het PoS-systeem zijn het niet langer miners die nieuwe blokken creëren, maar validators. Deze validators worden geselecteerd op basis van de hoeveelheid ETH die ze als stake inzetten.

Staking ETH betekent dat validators een bepaalde hoeveelheid ETH in het netwerk vergrendelen. In ruil daarvoor krijgen ze de kans om nieuwe blokken te valideren en transacties te verifiëren. Validators worden willekeurig gekozen, waarbij de kans om geselecteerd te worden toeneemt met de hoeveelheid ETH die wordt gestaked. Dit proces vereist veel minder energie, omdat het niet afhankelijk is van intensieve computerkracht.

De beloningen voor validators in het PoS-systeem bestaan uit de transactiekosten die door gebruikers worden betaald, evenals een kleine hoeveelheid nieuw gecreëerde ETH. Dit zorgt voor een meer gecontroleerde uitgifte van nieuwe ETH en helpt inflatie te beperken. Bovendien promoot PoS een eerlijker en meer gedecentraliseerd netwerk, omdat het voor kwaadwillende actoren moeilijker en duurder is om het netwerk te manipuleren.